Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

6 Nisan 2012 Cuma

İÇİMİZDEKİ UMUDU HEP YAŞATALIM.

Dört mum yavaşça yanıyordu. Ortam çok yumuşaktı ve konuştukları duyuluyordu.

İlk mum:
- “Ben barışım. Artık kimse benim yanık kalmamı sağlamıyor, sanıyorum söneceğim.” dedi. Alevi hızla azaldı ve bütünüyle söndü.

İkinci mum:
- Ben inancım. Neredeyse herkes, artık benim gerekli olmadığımı düşünüyor. O nedenle daha fazla yanık kalmama hiç gerek yok.
Konuşmayı bitirdiği zaman, bir rüzgar hafifçe esti ve onu söndürdü.


Üçüncü mumda üzgünce:
- "Ben sevgiyim. Yanık kalmak için artık gücüm kalmadı. İnsanlar beni bir kenara bıraktı ve önemimi anlamadı. Kendilerine en yakın olanları bile sevmeyi unuttular.” dedi ve hiç zaman yitirmeden söndü.

Ansızın bir çocuk odaya girdi ve üç mumun yanmadığını gördü:
- “Neden yanmıyorsunuz? Sizin sonuna kadar yanmanız gerekir." diyerek, çocuk ağlamaya başladı.

Ardından dördüncü mum heyecanla:
- Korkma ben hala yanıkken diğer mumları yeniden yakabiliriz. Unutma ben UMUDUM.
ALINTIDIR.

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder